Demografik Değişim: Psiko Sosyal ve Sosyo Ekonomik Boyutlarıyla Yaşlılık

Aynur Yumurtacı
3.531 3.083

Öz


Doğum oranlarının azalışı ve ortalama yaşam sürelerinin uzaması ile birlikte, pek çok
ülkenin nüfusu yaşlanmaktadır. Nüfusun yaşlanması ve yaş gruplarının oranındaki değişim
basit bir süreç olmayıp, bu farklılaşma her geçen gün daha da belirginleşmekte ve
küresel bir olgu haline dönüşmektedir. Demografik yapıda yaşanan bu değişim sonrası,
nüfusa ilişkin önceden uygulanan politikaların etkinliğinin azaldığı görülürken, günümüzde
uygulanan sosyal ve ekonomik politikaların da yakın dönemde değişime uğraması
beklenmektedir. Yaşlı nüfusa ilişkin sorunları psiko-sosyal ve sosyo-ekonomik yönleri ile
ele alan bu çalışma çerçevesinde, yaşlıların sosyal hayatlarında karşılaştıkları sorunlara
farklı çözüm arayışları üretmek hedeflenmiştir. Bu amaç ile birlikte yaşlı dostu politikaları
uygulanabilir kılmanın önemi vurgulanmıştır.


Anahtar kelimeler


Demografik Dönüşüm, Nüfus, Yaşlanma, Yaşlı, Sosyal Politika.

Tam metin:

PDF


Referanslar


Akalın, E. (2009). Yaşlanan Nüfus ve Sağlık Sorunları. 1-2.

Alper, Y. Değer, Ç., Sayan S. (2012). 2050’ye Doğru Nüfusbilim ve Yönetim: Sosyal Güvenlik (Emeklilik) Sistemine Bakış. www.skb.org.tr/wp-content/uploads/2010/06/Saglikli_Yaslanma.pdf, 02.02.2013.

Arpacı, F. (2005). Farklı Boyutlarıyla Yaşlılık. Ankara: Türkiye İşçi Emeklileri Derneği Kültür Yayınları.

Ataman Erdönmez, P. (t,y). Küresel Demografik Değişim Süreci ve Finansal Sektör Üzerindeki Etkileri. [Elektronik versiyon]. Bankacılar Dergisi. 62, 65-66. Biçerli, M. K. (2004). İşsizlikle Mücadelede Aktif İstihdam Politikaları. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.

Bilir, N. (2004). Yaşlanan Toplum, Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Halk Sağlığı ABD, 1.

Danış, M. Z.(2007). Yaşlılık, Yoksulluk ve Yalnızlık. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler

Fakültesi Sosyal Hizmet Bölümü. Davis, A. (2001). The Impact of Aging on Education. University of Manitoba. 3- 10.

Devlet Planlama Teşkilatı. (2006). Dokuzuncu Kalkınma Planı. Ankara: DPT.

Durgun, B. , Tümerdem, Y. (1999). Kentleşme ve Yaşlılara Sunulan Hizmetler. [Elektronik versiyon].

Turkish Journal of Geriatrics, 2 (3), 119. Dünya Bankası. (2006). Türkiye İşgücü Piyasası Raporu Özet. Dünya Bankası Yayını.

Er, D. (2009). Psikososyal Açıdan Yaşlılık. [Elektronik versiyon]. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi, 4, 1381

European Commission. (2005). Communication from the Commission Green Paper

Confronting Demographic Change: A New Solidarity Between the Generations. 2005. Brussels.

Gökbunar, A. R. ve Koç, Ö. E. (2009). Demografik Değişikliklerin Sosyal Güvenlik

Kurumlarına Etkisi ve Türkiye’de Sosyal Güvenlik Kurumlarının Mali Yapısının Analizi. [Elektronik versiyon], Celal Bayar Üniversitesi SBE, Sosyal Bilimler Dergisi. 7, 1-2. Gündoğan, N. (t.y.). İşgücünün Yaşlanması ve İşgücü Piyasalarına Etkileri. Anadolu Üniversitesi İİBF. Güzel, A. ve Okur, A. R. (2004). Sosyal Güvenlik Hukuku. İstanbul: Beta Yayınları.

Işık, O. (t.y.). 2020 Yılında Türkiye Nasıl Bir Demografik Tablo. www.ttb.org.tr, 20.04.2007.

Kılavuz, M.A. (2005). Batı Kültüründe Yaşlanma Dönemi Yalnızlık Duygusu Azaltma ve Arkadaş İlişkilerini Geliştirme Açısından Dini Etkinliklerin Önemi. [Elektronik versiyon]. T.C. Uludağ Üniversitesi

İlahiyat Fakültesi Dergisi. 14, 25-39. Kitabcı, İ. (2007). Sosyal Devlet Işığında Türk Sosyal Güvenlik Sisteminin Sorunları ve Reform Arayışları. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta, Türkiye.

Kocatürk- Özen, B. (2010). Ülkemizde Yaşlı Sağlığı Politikaları.

Konak, A. ve Çiğdem, Y. (2005). Yaşlılık Olgusu: Sivas Huzurevi Örneği. [Elektronik versiyon]. Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 29, 25- 26.

McNair, S. ve M.Flynn. (2006). Managing an Ageing Workforce in Health and Social Care.

Department of Work and Pensions. 5- 7. Murat, S. (2000). Bütünleşme Sürecinde Türkiye ve Avrupa Birliği’nin Karşılaştırmalı Sosyal Yapısı. İstanbul: Filiz Kitabevi. KayNaKÇa

Akalın, E. (2009). Yaşlanan Nüfus ve Sağlık Sorunları. 1-2.

Alper, Y. Değer, Ç., Sayan S. (2012). 2050’ye Doğru Nüfusbilim ve Yönetim: Sosyal Güvenlik (Emeklilik) Sistemine Bakış. www.skb.org.tr/wp-content/uploads/2010/06/Saglikli_Yaslanma.pdf, 02.02.2013.

Arpacı, F. (2005). Farklı Boyutlarıyla Yaşlılık. Ankara: Türkiye İşçi Emeklileri Derneği Kültür Yayınları.

Ataman Erdönmez, P. (t,y). Küresel Demografik Değişim Süreci ve Finansal Sektör Üzerindeki Etkileri. [Elektronik versiyon]. Bankacılar Dergisi. 62, 65-66. Biçerli, M. K. (2004). İşsizlikle Mücadelede Aktif İstihdam Politikaları. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.

Bilir, N. (2004). Yaşlanan Toplum, Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Halk Sağlığı ABD, 1.

Danış, M. Z.(2007). Yaşlılık, Yoksulluk ve Yalnızlık. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler

Fakültesi Sosyal Hizmet Bölümü. Davis, A. (2001). The Impact of Aging on Education. University of Manitoba. 3- 10.

Devlet Planlama Teşkilatı. (2006). Dokuzuncu Kalkınma Planı. Ankara: DPT.

Durgun, B. , Tümerdem, Y. (1999). Kentleşme ve Yaşlılara Sunulan Hizmetler. [Elektronik versiyon].

Turkish Journal of Geriatrics, 2 (3), 119. Dünya Bankası. (2006). Türkiye İşgücü Piyasası Raporu Özet. Dünya Bankası Yayını.

Er, D. (2009). Psikososyal Açıdan Yaşlılık. [Elektronik versiyon]. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi, 4, 1381

European Commission. (2005). Communication from the Commission Green Paper

Confronting Demographic Change: A New Solidarity Between the Generations. 2005. Brussels.

Gökbunar, A. R. ve Koç, Ö. E. (2009). Demografik Değişikliklerin Sosyal Güvenlik

Kurumlarına Etkisi ve Türkiye’de Sosyal Güvenlik Kurumlarının Mali Yapısının Analizi. [Elektronik versiyon], Celal Bayar Üniversitesi SBE, Sosyal Bilimler Dergisi. 7, 1-2. Gündoğan, N. (t.y.). İşgücünün Yaşlanması ve İşgücü Piyasalarına Etkileri. Anadolu Üniversitesi İİBF. Güzel, A. ve Okur, A. R. (2004). Sosyal Güvenlik Hukuku. İstanbul: Beta Yayınları.

Işık, O. (t.y.). 2020 Yılında Türkiye Nasıl Bir Demografik Tablo. www.ttb.org.tr, 20.04.2007.

Kılavuz, M.A. (2005). Batı Kültüründe Yaşlanma Dönemi Yalnızlık Duygusu Azaltma ve Arkadaş İlişkilerini Geliştirme Açısından Dini Etkinliklerin Önemi. [Elektronik versiyon]. T.C. Uludağ Üniversitesi

İlahiyat Fakültesi Dergisi. 14, 25-39. Kitabcı, İ. (2007). Sosyal Devlet Işığında Türk Sosyal Güvenlik Sisteminin Sorunları ve Reform Arayışları. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta, Türkiye.

Kocatürk- Özen, B. (2010). Ülkemizde Yaşlı Sağlığı Politikaları.

Konak, A. ve Çiğdem, Y. (2005). Yaşlılık Olgusu: Sivas Huzurevi Örneği. [Elektronik versiyon]. Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 29, 25- 26.

McNair, S. ve M.Flynn. (2006). Managing an Ageing Workforce in Health and Social Care.

Department of Work and Pensions. 5- 7. Murat, S. (2000). Bütünleşme Sürecinde Türkiye ve Avrupa Birliği’nin Karşılaştırmalı Sosyal Yapısı. İstanbul: Filiz Kitabevi. fRaNZ KafKa’NıN “yaRgı” aDLı EsERİ İLE sıEgfRıED LENZ’İN “aLmaNCa DERsİ” aDLı EsERİNDE BaBa-oğuL motİfİNİN KaRşıLaştıRıLması COmparaTıVE lıTEraTUrE aND COmparıSON OF FaThEr-SON mOTıF ıN ThE wOrKS OF FraNZ KaFKaS “yargı” AND SIEGFRIED LENZS “ALMANCA DERSİ” fatma KaRaHaLİL Sakarya Üniversitesi Alman Dili ve Edebiyatı Bölümü fatma-karahalil@hotmail.com




                                                                                                                        
                         Dergimiz ASOS Index ile taranmaktadır.