Okul Öncesi Dönemde Duygusal Becerilerin Geliştirilmesi

Neslihan D. Saltalı
5.289 5.028

Öz


Okul öncesi eğitim kurumlarının önemli görevlerinden birisi de çocuğun duygusal gelişimini
desteklemektir. Duygusal gelişimin desteklenmesi çocuğa günlük hayatta insan
ilişkileri için önemli olan duygusal becerileri kazandırarak bireyin sosyal bir varlık olarak
toplum içerisinde yerini almasını sağlar. Bu anlamda duygusal beceriler sosyal gelişimde
önemli bir yere sahiptir. Çünkü birçok sosyal becerinin gelişmesi ve davranış problemlerinin
önlenmesi için çocuğun duygusal becerilerinin geliştirilmesi ile mümkündür. Özellikle
ilk ve orta çocukluk döneminde görülen davranış problemlerinin temelinde duygusal
becerilerin kazanılmasındaki eksiklikler rol oynamaktadır. Okul öncesi dönemden itibaren
çocuklara duygusal becerilerin kazandırılması ve duygusal beceri eğitiminin ilerleyen
yıllarda da devam ettirilmesi çocuğun öğrenme hayatına ve sosyalleşmesine katkı sağlayacaktır.
Bu çalışmanın okul öncesi dönemdeki çocukların duygusal becerilerini destekleme
konusunda yapılacak çalışmalar ve günlük yaşam uygulamaları konusunda özellikle
öğretmenler ve ailelere temel oluşturacağı düşünülmektedir. Bu bağlamda makalede okul
öncesi dönemdeki çocukların duygusal becerilerinin geliştirilmesi konusunda yapılabilecek
uygulamaların üzerinde durularak konu ile ilgili öğretmenlere ve ailelere önerilerde
bulunulmuştur.


Anahtar kelimeler


Duygusal beceriler, duygusal gelişim, duygusal beceri eğitimi

Tam metin:

PDF


Referanslar


Antidote. (2003). The emotional literacy handbook – promoting whole-school strategies. London: David Fulton.

Ashiabi, G. S. (2000). Promoting the emotional development of preschoolers. Early Childhood Education Journal, 28 (2), 79-84.

Başal, H. A. (2004). Gelişim ve Psikoloji: Nasıl Mutlu Bir Çocuk Yetiştirebilirim?, 2. Baskı, İstanbul: Morpa Kültür Yayınları.

Baydan, Y. (2010). Sosyal-duygusal beceri algısı ölçeği’nin geliştirilmesi ve sosyal-duygusal beceri programının etkililiği. Doktora tezi, Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü

Bowlby, J. (1997). Attachment and loss, Vol. I. Attachment, Australia: Pimlico.

Bracken, St. S., & Fischel, J. E. (2007). Relationships between social skills, behavioral problems, and school readiness for Head Start children. NHSA Dialog, 10, 109-126.

Calkins, S. D., & Howse, R. B. (2004). Individual differences in self-regulation: Implications for childhood adjustment. In P. Philippot & R. S. Feldman (Eds.), The regulation of emotion (pp. 307-332). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.

Cichetti, D., Ganiban, J. & Barnett, D. (1991). Contributions from the study of high risk populations to understanding the development of emotion regulation. In: J. Garber & K. A. Dodge (Editör), The Development of Emotion Regulation and Dysregulation, UK: Cambridge University Pres, Cambridge, 15-48. Coplan, R. J., & Prakash, K. (2003). Spending time with teacher: Characteristics of preschoolers who frequently elicit versus initiate interactions with teachers. Early Childhood Research Quarterly, 18, 143-15

Çelik, E., Tuğrul, B. & Yalçın, S.S. (2002). Dört-altı yaşlar arasındaki anaokulu çocuklarının duygusal yüz ifadesiyle kendilerini, anne-babalarını ve öğretmenlerini algılaması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22, 29-39.

Denham, S. A., Blair, K. A., DeMulder, E., Levitas, J., Sawyer, K. & Auerbach-Major, S. (2003). Preschool emotional competence: pathway to social competence?. Child Development, 74, 238-256.

Domitrovich, C. E., Cortes, R. & Greenberg, M. T. (2007). Improving young children’s social and emotional competence: a randomized trial of the preschool “PATHS” curriculum. The Journal of Primary Prevention, 28(2), 67-91.

Dunn, J. & Hughes, C. (1998). Young children’s understanding of emotions within close relationships. Cognition and Emotion, 12, 171–190.

Eisenberg, N. & Fabes, R. (1995). The relation of young children’s vicarious emotional responding to social competence, regulation, and emotionality. Cognition and Emotion, 9 (2/3), 203- 226.

Eren Yavuz, K. (2002). Duygusal zeka gelişimi. Ankara: Özel Ceceli Okulları Yayınları.

Erol, A., Ünal, E. K. Gülpek, D. & Mete, L. (2009). Yüzde dışavuran duyguların tanınması ve ayırt edilmesi testlerinin türk toplumunda güvenilirlik ve geçerlilik çalışması. Anatolian Journal of Psychiatry, 10, 116-123.

Farrer, S. (2004). School-based program promotes positive behaviour, reduces risk factors for drug use other problems. Nida Notes. National Instıtute on Drug Abuse, 18 (6), 1-6.

Fox, N. & Harper Lentini, R. (2006). You Got It!” Teaching social and emotional skills. Journal of the National Association for the Education of Young Children, NAEYC.

Friedlmeier, W. & Trommsdorff, G. (1999). Emotion regulation in early childhood: a cross-cultural comparison between German and Japanese toddlers. Journal of Cross-Cultural Psychology, 30 (6), 684-7

Gallese, V. (2003). The roots of empathy: the shared manifold hypothesis and the neutral basis of intersubjectivity. Psychopathology, 36, 171-180.

Greenberg, M. T. (1997). Promoting social and emotional competence: The PATHS Curriculum and the CASEL Network. Reaching Today’s Youth, 49-52.

Hemmeter, M. L. & Ostrosky, M. (2006). Social and emotional foundations for early learning: A conceptual model for intervention. School Psychology Review, 35, 583-601.

Hyson, M. (2004). The emotional development of young children: building an emotion-centered curriculum. 2. Baskı, New York: Teachers College Press.

Kartal, H. (2007). The effect of mother-child education program which is one of the early childhood education programs on cognitive development of six age children. Elementary Education Online, 6(2), 234-2

Katz, L. G. & Meclellan, D. E. (1997). Fostering children’s social competence: The teacher’s role. Washington, DC: NAEYC.

Keogh, B. K. (2003). Temperament in the classroom. Baltimore: Brookes Publishing.

Knitzer, J., & Lefkowitz, J. (2005). Resources to promote social and emotional health and school readiness in young children and families. New York: National Center for Children in Poverty.

Kocayörük, A. (2004). Duygusal zeka eğitiminde drama etkinlikleri. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Kopp, C. B., & Neufeld, S. J. (2003). Emotional development during infancy. In R. J. Davidson, K. R.

Scherer, & H. H. Goldsmith (Eds.), Handbook of affective sciences (pp. 347-374). New York: Oxford University Press. Kusche, C. A. & Greenberg, M. T. (1994). The PATHS Curriculum. Seattle: Developmental Research and Programs.

Mayer, J. D. & Cobb, C. D. (2000). Educational policy on emotional intelligence: Does it make sense?.

Educational Psychology Review, 12(2), 163-183. Mayer, J. D., Salovey, P., & Caruso, D. (2004). Emotional intelligence: Theory, findings, and implications. Psychological Inquiry, 15, 197–215.

Mecklem, G. L. (2008). Practitioner’s guide to emotion regulation in school-aged children. Springer

Science+Business Media, New York, USA: Springer edition Nissen, H. & Hawkins, C. J. (2010). Promoting emotional competence in the preschool classroom.

Childhood Education,86 (4). http://www.questia.com/PM.qst?a=o&d=5043373210.

Novick, R. (2004). Early years are learning years. NAEYC.

Salah, A. A. (2006). İnsan ve Bilgisayarda Yüz Tanıma, Uluslararası Kognitif Nörobilim Sempozyumu, Mayıs 2006, Marmaris, Turkey.




                                                                                                                        
                         Dergimiz ASOS Index ile taranmaktadır.